Odmiana przymiotnika w języku szwedzkim + quiz

Odmiana przymiotnika w języku szwedzkim. Czym w ogóle jest przymiotnik i jak go odmieniać? Przeczytaj tekst, a później spróbuj rozwiązać nasz test!

Przymiotnik – czyli co?

Zacznijmy od zdefiniowania sobie, czym ten przymiotnik (adjektiv) w ogóle jest. Przymiotnikiem nazywamy taką część mowy, która określa cechy istot żywych, rzeczy, zjawisk, pojęć i stanów. Innymi słowy, przymiotniki to słowa opisujące to kim lub czym coś jest lub jak to coś lub ktoś wygląda. Przymiotnik odpowiada na pytania:

jaki? jaka? jakie? który? która? które? czyj? czyja? czyje?

Zatem co ten przymiotnik robi? Nazywa cechy i właściwości rzeczy lub osób, określa kształt i barwę, materiał z jakiego dana rzecz jest wykonana.

 

Odmiana przymiotnika w języku szwedzkim

Tak samo, jak w języku polskim, przymiotnik w języku szwedzkim pełni te same funkcje, opisują cechy osób, rzeczy, zjawisk i dlatego występują wraz z rzeczownikami. Mogą występować w pozycji między rzeczownikiem i jego rodzajnikiem (tutaj tylko w formie nieokreślonej):

(Du har) en fin katt.

lub po rzeczowniku, a właściwie po czasowniku „być”:

Huset / Det här huset / Ditt hus är fint.

Przymiotniki odmieniają się do liczby i rodzaju rzeczownika, a ich związki (tzw. związki zgody) są ściśle uregulowane i zajmiemy się nimi innym razem – koniecznie śledźcie nas na Facebooku!

Wyróżniamy dwie odmiany przymiotnika – określoną i nieokreśloną i to tą ostatnią dzisiaj się zajmujemy.

Przymiotnik w formie nieokreślonej

Przymiotniki odmieniamy do rzeczownika według poniższego wzoru:

l. poj., rzeczownik rodzaju EN:

nic nie zmieniamy w przymiotniku, korzystamy z jego formy podstawowej (ze słownika): fin, smal, stor

l. poj., rzeczownik rodzaju ETT:

do formy podstawowej przymiotnika dodajemy -t: fint, smalt, stort

fin + t = fint

smal + t = smalt

stor + t = stort

rzeczownik w l. mnogiej:

do formy podstawowej przymiotnika dodajemy -a:

fin + a = fina

smal + a = smala

stor + a = stora

Powyższa odmiana jest wyłącznie podstawowa i nie obejmuje odmiany specjalnej i nieregularnej. Te omówimy innym razem!

Teraz, kiedy już potrafimy tworzyć formy nieokreślone przymiotnika, pozostaje nam tylko połączyć je odpowiednio z rzeczownikiem.

Odmiana przed rzeczownikiem, kiedy zarówno przymiotnik jak i rzeczownik są w formie nieokreślonej:

Dołącz do naszej grupy na Facebooku – Język Szwedzki

Johan och Katarina har en trevlig pojke.
Johan i Katarina mają miłego syna/chłopca.

Vi ser ett trevligt lejon i djurparken.
Widzimy miłego lwa w zoo.

Mona har trevliga kusiner.
Mona ma miłych kuzynów.

Tę samą odmianę przymiotnika zastosujemy również, kiedy przymiotnik znajduje się po rzeczowniku.
Należy pamiętać, że w takim przypadku nie jest dla nas istotne to, czy rzeczownik jest w formie określonej, czy nie też nie, interesuje nas wyłącznie jego rodzaj i liczba:

En pojke / Pojken / Den här pojken / Din pojke är trevlig.

Ett lejon / Lejonet / Det här lejonet / Ditt lejon är trevligt.

De / Kusiner / De här kusinerna / Dina kusiner är trevliga.

Ważne! Pamiętajmy, że do osób w liczbie pojedynczej odmieniamy przymiotniki jak do rzeczownika rodzaju EN:
Jag / du / han / hon / man / min tjäj / din pappa … är lång.

Odmiana przymiotnika – forma nieokreślona

Ruszajmy z naszym quizem! Na warsztat bierzemy przymiotniki w formie nieokreślonej - upewnij się, że masz za sobą lekturę tekstu powyżej! Poprawna odpowiedź zaświeci się na zielono. Jeśli będzie błędna - zobaczysz kolor czerwony oraz poprawną odpowiedź. Lycka till 🙂

Koniecznie zajrzyj do pozostałych materiałów do nauki.

Dodaj komentarz