Odmiana czasowników w języku szwedzkim

Na początek – dobre wieści. Odmiana czasowników w języku szwedzkim jest całkiem prosta! Dziś przyjrzymy się tej zupełnie podstawowej – odmiana czasowników regularnych w czasie teraźniejszym.

Słowem wstępu

Największym ułatwieniem jest to, że w języku szwedzkim czasowniki nie będą odmieniać się przez osoby – oznacza, że dla każdej osoby (ja, ty, on/ona, my, wy, oni) będzie to zawsze to samo słówko. Weźmy na przykład słowo IŚĆ czyli att gå:

Niezależnie od tego, która osoba idzie zawsze będzie går. Proste? No, pewnie, że proste.

Odmiana czasowników w języku szwedzkim – cztery różne grupy

Szwedzkie czasowniki dzielimy na cztery grupy, jeśli chodzi o ich koniugację. Będziemy się przyglądać czasownikom regularnym, ponieważ szwedzkimi czasownikami nieregularnym zajął się już na naszym blogu Kuba.

Grupa 1

Do tej grupy należy większość szwedzkich czasowników. Wszystkie kończą się na literę -a w formie podstawowej, -ar w czasie teraźniejszym.

Grupa 2

Do tej grupy należą czasowniki, które kończą się po odmianie w czasie teraźniejszym na litery -er. Rdzeń czasownika znajdujemy usuwając końcówkę -er z formy teraźniejszej czasownika.

Grupa 3

Ta grupa obejmuje czasowniki z tylko jedną sylabą i czasowniki, które pochodzą od czasowników z tylko jedną sylabą. Czasowniki w czasie teraźniejszym kończą się na -r. Tę grupę często też nazywa się korta verb, czyli krótkie czasowniki.

Grupa 4

Grupa czwarta jest najmniej ulubioną, bo ich odmiana nie jest już taka prosta. Grupa 4 jest podzielona na dwie \”podgrupy\”: czasowniki mocne (starka) i nieregularne (oregelbundna verb). Czasowniki nieregularne nie mają regularnego wzorca, więc musisz nauczyć się ich koniugacji na pamięć.